अस्तित्व भाग २

By:Sushmita Shrestha 

sushmiishrestha@gmail.com
Thaiba,Lalitpur

मलाई केहि याद छैन सौरव म आतिए डराए, आतिदै डराउदै रोए मलाई थाहा छैन मेरो नाम के हो,,,मलाइ थाहा छैन मेरो नाम..…म रोएको देखेर मेरो वरिपरि भीड़ जम्मा भैसकेको थियो । उनीहरु मलाई यसरी हेरिरहेको थिए जसरी कुनै फिल्म हलमा बसेर फिल्म हेरिहरेको छन् । डॉक्टर अनि नर्स भनि मेरो हात खुट्टा समाती मलाई शान्त पर्न खोज्दै थिए । केहि समयपछि त्यहा रहेको भीड़लाइ हटाउदै सेतो कोट लगाएको एक जना युवक (डॉक्टर) ६ फिट अग्लो, गहु गोरो, अली पातलो अनि चस्मा लगाएको म तीर आउदै भन्यो “सजिना, किन रोको तिमी, के भयो तिमीलाइ ?” अनि उहाले यति भन्न नपाउदै त्यहा रहेको एकजना डॉक्टरले उहालाइ सोध्नु भयो “doctor saurav, do you know her?” उहाले जवाफ दिनुभयो “yes doctor pratik, I know her she is my best friend sajina and right now I am doing her treatment too….” यति भनिसके पछि उहाले त्यहा रहेको भीड़लाइ पनि अनुरोध गर्नु भयो “प्लीज यहाँ भीड़ नगर्दिनु भन्दै ।।” अनि मेरो टाउकोमा हात राख्दै भन्नु भयो,“के भयो सजिना किन रोएकी?” अब बल्ल मलाई थाहा भयो मेरो नाम सजिना हो तर उहाँ?? उहाँ को हो?? उहाँसङ्ग मेरो के नाता छ र म उहाँलाइ कहिले देखि चिन्छु मलाई केहि याद छैन ।। उहाले फेरी मलाई बोलाउनु भयो “सजिना के भयो किन मलाई हेरेर टोलाएकी?” उहाको आवाज सुनेर म झसङ्ग भए अनि उहाँलाइ सोधे “हजुर को हो?” उहाँले हास्दै भन्नु भयो “तिम्रो मजाक गर्ने बानी अझै गएको छैन है ?? ए बाबा अहिले त मजाक न गर पहिला ठीक है अनि गरुम्ला मजाक” मैले गम्बिर भएर भने “मलाई केहि याद छैन म को हू ? कहाँ बस्छु ? हजुर को हो ? हजुर र मेरो के नाता छ ? मलाई केहि थाहा छैन….” मैले यति भनिसके पछि उहाको मुहारमा पनि केहि गर्भिरता छायो अनि उहाँले भन्नुभयो “ तिमीलाइ साच्चिकै आफ्नो नाम थाहा छैन?? तिमी सच्चिकै मलाई चिन्दैनौ, दाया उभिरहेको डॉक्टर केटालाइ देखाउदै भन्नु भयो तिमीले दाइ बनाएको यो सौगात अनि उसकी श्रीमती आइसालाइ पनि चिन्दैनौ भन त मलाई” मैले फेरी रुदै भने “म कसैलाइ चिन्दिन मलाई आफ्नै नाम पनि याद छैन, मलाई एकदम डर लागिरहेको छ, मलाई म पागल हुन्छु जस्तो लाग्दै छ, मलाई केहि याद छैन केहि पनि…. सम्झिन खोज्छु टाउको फुट्ला झै दुख्छ, मलाई केहि पनि याद छैन” म रुदै गर्दा सौरवले मलाई अङ्गालो हाल्नु भयो अनि भन्नु भयो न रोउ टाउकोमा चोट लागेकोले यस्तो भा’को हो केहि दिनमा सबै याद आउछ अनि म छू नी तिम्रो सौरव म हुदा हुदै तिमीलाइ के को डर अब मेरी सजिना नरोइ ज्ञानी भएर एकछिन आराम गर्छे, ल अब आँखा बन्द गर अनि सुत भन्दै मेरो कपाल सुम्सुमाउन थाल्नु भयो ।।” उहाले मेरो कपाल सुम्सुमाइरहदा मलाई आनन्द महसुस भयो अनि डर पनि हरायो ।।